به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، یاهوفایننس گزارش داد که صعود پرشتاب بورس نیویورک که عمدتا با اتکا به ارزشگذاریهای سنگین غولهای فناوری شکل گرفت، نتوانست موجی یکپارچه و پایدار از خوشبینی را در سراسر قاره آسیا ایجاد کند. عملکرد متناقض تالارهای معاملاتی از توکیو و سئول تا شانگهای و سیدنی نشان میدهد که همبستگی سنتی بازارهای آسیایی با والاستریت، زیر فشار ریسکهای ساختاری، واگرایی سیاستهای پولی و هزینههای فزاینده انرژی دچار شکاف عمیقی شده است.
واگرایی شاخصهای آسیایی؛ تفکیک توهم فناوری از واقعیت اقتصادی
بررسی دادههای معاملاتی نشان میدهد که تنها بازارهای متکی به زنجیره تأمین نیمهرساناها توانستند از رالی نیویورک بهرهمند شوند، در حالی که سایر بخشها با احتیاط یا افت مواجه شدند. بر اساس گزارش تحلیلی آسوشیتد پرس، در حالی که شاخص «نیکی ۲۲۵» توکیو با رشد ۱.۳ درصدی به ۶۵،۰۲۰.۹۴ واحد و «کوسپی» کره جنوبی با افزایش ۱.۷ درصدی به ۶،۶۹۰.۷۲ واحد دست یافتند، بورسهای وابسته به تقاضای داخلی و کامودیتیها همگام نشدند؛ شاخص «شانگهای کامپوزیت» ۰.۵ درصد افت کرد و شاخص «S&P/ASX 200» استرالیا نیز با کاهش ۰.۲ درصدی به ۹،۰۰۵.۹۰ واحد رسید.
تمرکز خطرناک والاستریت و سرایت نامتقارن آن به آسیا
در این میان صعود شاخصهای آمریکایی (شامل رشد ۱.۱ درصدی S&P 500 و ۱.۴ درصدی نزدک) بیش از آنکه حاصل بهبود شاخصهای کلان باشد، ناشی از وزن نامتناسب چند شرکت معدود نظیر متا، اپل، مایکروسافت و انویدیا بوده است. به گزارش رویترز، این تمرکز شدید نقدینگی بر روی نمادهای پیشرو فناوری و اخبار ادغامهایی نظیر تصاحب ۱۳ میلیارد دلاری هاگینگفیس توسط انویدیا، یک «رونق جزیرهای» پدید آورده است.
از این رو منتقدان بازار هشدار میدهند که این رشد تکبعدی نمیتواند پشتوانه پایداری برای بازارهای چندبخشی و اقتصادهای صادراتمحور آسیا فراهم سازد.
اصطکاک ارزی و معمای پولی بانکهای مرکزی
یکی از دلایل اصلی ناکامی آسیا در بازتاب کامل والاستریت، پارادوکس سیاستهای پولی است. در حالی که فدرال رزرو با نوسان بازدهی اوراق ۱۰ ساله (۴.۷۷ درصد) و ابهامات تورمی در وضعیت انتظار به سر میبرد، بانک مرکزی ژاپن با چالش جدی تضعیف ین و ضرورت انقباض پولی دستبهگریبان است.
طبق تحلیل تحلیلی فایننشال تایمز، تقویت دلار تا سطح ۱۵۶.۱۸ ین فشار مضاعفی بر واردات انرژی ژاپن تحمیل کرده و کارایی محرکهای صعودی بورس را به شدت خنثی ساخته است؛ وضعیتی که نشاندهنده ریسک پنهان در پس رشد اسمی شاخص نیکی است.
سایه سنگین هزینههای انرژی و مخاطرات لجستیکی
بر خلاف بورس نیویورک که غالبا با تأخیر فشارهای هزینه تولید را منعکس میکند، اقتصادهای شرق و جنوب آسیا بهشدت نسبت به جهش بهای نفت خام برنت (۹۵.۵۰ دلار) و آسیبپذیری کریدورهای حیاتی انتقال انرژی در خاورمیانه حساس هستند.
طبق تحلیل بلومبرگ، ناتوانی بازارهایی مانند چین و استرالیا در همراهی با والاستریت ریشه در هراس سرمایهگذاران از تورم وارداتی انرژی و کندی تقاضای صنعتی دارد؛ عاملی که خوشبینیهای مقطعی ناشی از تب هوش مصنوعی را بیاثر میکند.
واکنش نامتوازن بازارهای آسیا هشداری آشکار درباره ماهیت شکننده رشدهای هدایتشده توسط غولهای فناوری است. تا زمانی که متغیرهای بنیادین اقتصاد جهانی شامل نرخهای بهره بالا، تلاطم ارزی و ریسکهای لجستیک انرژی به ثبات نرسند، جهشهای والاستریت صرفاً موجب ایجاد شکافهای عمیقتر میان نمادهای فناوری و بدنه واقعی اقتصادهای آسیایی خواهد شد و پایداری روند صعودی کنونی را زیر سؤال میبرد.
